Ekstruzja tworzyw sztucznych to ciągły proces produkcyjny o dużej wydajności, przekształcający surowce termoplastyczne w produkty o stałym przekroju poprzecznym. Jest jedną z najbardziej uniwersalnych i powszechnie stosowanych metod w przemyśle tworzyw sztucznych, odpowiedzialną za produkcję szerokiego zakresu wyrobów, w tym rur, płyt, folii oraz złożonych profili, takich jak te używane do przerw termicznych w budownictwie. Proces rozpoczyna się od podawania granulatu plastikowego z dozownika do wnętrza korpusu ekstrudera. Wewnątrz korpusu precyzyjnie zaprojektowany wirujący śrub przeprowadza wiele kluczowych czynności: transportuje materiał stały w przód, zagęszcza go, a następnie — dzięki połączeniu zewnętrznego ogrzewania opaskowego i wewnętrznego tarcia — topi go, tworząc jednorodną ciecz. Roztopiony plastik jest następnie wtłaczany pod wysokim ciśnieniem przez specjalnie zaprojektowaną formę (dyżę), która nadaje mu żądany kształt profilu. Po opuszczeniu dyży miękki, gorący strumień musi zostać uformowany i utwardzony przy zachowaniu odpowiedniego kształtu. Realizuje się to za pomocą systemu kalibracji i chłodzenia, często obejmującego zbiorniki kalibracyjne pod próżnią i kąpiele wodne, które dokładnie ustalają końcowe wymiary produktu. Następnie urządzenie holujące wyciąga już utwardzony profil ze stałą, kontrolowaną prędkością zsynchronizowaną z wydajnością ekstrudera. Ostatecznie ciągły produkt jest docinany na określone długości lub nawijany na bębny. Sukces ekstruzji tworzyw sztucznych zależy od precyzyjnej kontroli wielu parametrów, w tym lepkości materiału, temperatury roztopu, prędkości obrotów śruby oraz szybkości chłodzenia, aby zapewnić stałą dokładność wymiarową, właściwości mechaniczne oraz jakość powierzchni końcowego produktu.