Matryca w procesie wytłaczania jest podstawowym narzędziem, które określa właściwe przeznaczenie całego procesu: tworzenie ciągłego obiektu o określonym, stałym przekroju poprzecznym. Jest to punkt transformacji, w którym amorfna masa polimerowa pod wysokim ciśnieniem pochodząca z wytłaczarki nadaje sobie ostateczny kształt. Rola matrycy jest wieloaspektowa. Po pierwsze, musi ona wytrzymać surowe warunki pracy, w tym wysokie temperatury (często 200–300°C dla tworzyw sztucznych) oraz intensywne ciśnienia. Po drugie, jej geometria wewnętrzna musi być zaprojektowana tak, aby pokonać trudności związane z przepływem masy polimerowej. Proces projektowania wymaga przewidywania i kompensacji zachowania lepkosprężystego polimerów, przede wszystkim rozszerzalności strumienia (die swell). Otwór matrycy jest zatem zazwyczaj mniejszy i ma inny kształt niż pożądany końcowy profil. Wewnętrzna ścieżka przepływu musi być zoptymalizowana, by uniknąć martwych stref, gdzie materiał może się gromadzić i ulegać degradacji, a także musi równomiernie rozprowadzać masę polimerową, tak aby opuszczała ona krawędzie matrycy z jednakową prędkością. W przypadku prostej matrycy do folii stosuje się układ typu „wieszak” (coat-hanger manifold); dla skomplikowanego profilu kanał przepływowy stanowi specjalnie zaprojektowaną objętość. Precyzyjne obróbki skrawaniem, zastosowanie stali wysokiej jakości oraz lustrzane polerowanie matrycy są skierowane na jeden cel: uzyskanie wytłoczek wymagających minimalnej obróbki końcowej i spełniających konsekwentnie wszystkie wymagania dotyczące wymiarów, wyglądu oraz funkcjonalności. Matryca jest, bez przesady, najważniejszym elementem decydującym o powodzeniu i jakości procesu wytłaczania.