اکستروژن قالب توخالی یک فرآیند تولید تخصصی است که برای ایجاد نماهای پلاستیکی یا فلزی با یک یا چند حفره یا محفظه داخلی به کار میرود. پیچیدگی این روش در طراحی قالب نهفته است که باید همزمان شکل خارجی و بخش داخلی توخالی را شکل دهد. در اکستروژن پلاستیک، این کار معمولاً با استفاده از یک قالب عنکبوتی یا قالب پینی انجام میشود. یک قالب عنکبوتی از چندین «پایه» برای نگهداری یک ماندرل مرکزی درون بدنه قالب استفاده میکند. پلیمر مذاب از اطراف این پایهها عبور میکند و سپس در یک محفظه جوش (یا «دوباره بافته میشود») قبل از خروج از قالب دوباره به هم متصل میشوند. کیفیت این بافتِ دوباره بسیار مهم است، زیرا خط جوش ضعیف میتواند نقطه ضعف ساختاری باشد. به طور جایگزین، برای مواد کمویسکوزتر، ممکن است از یک قالب ماندرلی با تغذیه جانبی استفاده شود تا به طور کامل از ایجاد خطوط جوش جلوگیری شود. در اکستروژن فلز، اصل مشابهی با استفاده از یک قالب بندری یا پلی به کار میرود، جایی که قطعه فلزی به چند جریان تقسیم میشود که از اطراف یک پل که ماندرل را نگه میدارد، عبور میکنند و سپس تحت فشار و دمای بالا در محفظه جوش دوباره به هم جوش خورده و سپس از قالب خارج میشوند. اکستروژن قالب توخالی نیازمند کنترل دقیق پارامترهای فرآیند مانند دما، سرعت و فشار است تا اطمینان حاصل شود که جوش قوی و بدون درز ایجاد شده است. این روش برای تولید طیف وسیعی از محصولات ضروری از جمله قابهای پنجره PVC چندحفرهای، نوارهای شکست حرارتی PA66 پیچیده، لولههای آلومینیومی و قطعات ساختاری خودرو که در آن بخشهای توخالی صرفهجویی قابل توجهی در وزن و بهبود کارایی ساختاری فراهم میکنند، ضروری است.