اکستروژن پلاستیک یک فرآیند تولید پایهای، مداوم و با حجم بالا است که برای ساخت اشیاء با سطح مقطع ثابت به کار میرود. این روش یکی از متداولترین و همهکارهترین روشها برای فرآوری پلیمرهای ترموپلاستیک است. فرآیند با تغذیه رزین پلاستیکی به شکل گرانول یا پودر از طریق یک قیف به درون مخزن یک دستگاه اکسترودر آغاز میشود. در داخل مخزن، یک پیچ در حال چرخش مواد را به جلو منتقل میکند و همزمان آنها را تحت حرارت و برش شدید قرار میدهد تا پلاستیک ذوب شده به یک سیال ویسکوز و یکدست تبدیل شود. این پلاستیک مذاب سپس با فشار بالا از طریق یک قالب بهخصوص عبور داده میشود که شکل مطلوب را به پلیمر در حال جریان میدهد. پس از خروج از قالب، محصول اکسترود شده هنوز مذاب است و باید سفت شود. این کار از طریق یک سیستم کالیبراسیون که از خلاء، فشار و آب خنککننده استفاده میکند تا ابعاد دقیق تعیین شوند، و سپس از طریق یک حمام خنککننده انجام میشود. یک دستگاه کششی (Haul-off) نمونه جامد شده را با سرعت کنترلشدهای از قالب بیرون میکشد که با نرخ خروجی اکسترودر هماهنگ است. در نهایت، محصول مداوم به قطعاتی با طول مشخص برش داده میشود یا به صورت پیچههایی پیچیده میشود. انعطافپذیری فرآیند اکستروژن پلاستیک در توانایی آن برای تولید تنوع بینهایتی از اشکال، از میلههای ساده جامد و لولههای توخالی تا پروفیلهای بسیار پیچیده چندحفرهای که در ساختمان استفاده میشوند، نهفته است. این فرآیند همچنین برای تولید ورقهای پلاستیکی، فیلمها و فیلامنتها به کار میرود و نقش مهمی در صنعت پلاستیک جهانی ایفا میکند.