قالب در فرآیند اکستروژن ابزاری اساسی است که هدف اصلی این فرآیند را مشخص میکند: تولید یک شیء مداوم با یک سطح مقطع مشخص و ثابت. این همان نقطه تبدیل است که در آن ذوب بیشکل و با فشار بالا از اکسترودر، شکل نهایی خود را به دست میآورد. نقش قالب چندوجهی است. اولاً، باید بتواند شرایط سخت کاری از جمله دماهای بالا (اغلب ۲۰۰ تا ۳۰۰ درجه سانتیگراد برای پلاستیکها) و فشارهای شدید را تحمل کند. ثانیاً، باید هندسه داخلی آن به گونهای طراحی شود که چالشهای جریان ذوب را پشت سر بگذارد. فرآیند طراحی شامل پیشبینی و جبران رفتار ویسکوالاستیک پلیمرها، عمدتاً انبساط قالب (die swell)، است. بنابراین، سوراخ قالب معمولاً کوچکتر و دارای شکلی متفاوت از پروفیل نهایی مطلوب است. مسیر جریان داخلی باید به گونهای صاف طراحی شود که از نقاط مرده که در آن مواد میتوانند متوقف شده و تخریب شوند، جلوگیری شود و باید ذوب را به گونهای توزیع کند که با سرعتی یکنواخت از لبههای قالب خارج شود. برای یک قالب ساده ورقی، این امر شامل یک منیفولد به شکل آویزانکننده لباس است؛ برای یک پروفیل پیچیده، مسیر جریان یک حجم سفارشیسازیشده است. ماشینکاری دقیق، فولاد با کیفیت بالا و پولیش آینهای قالب همگی به یک هدف معطوفاند: تولید محصول اکستروژنی که به حداقل پردازش بعدی نیاز داشته باشد و به طور مداوم تمام مشخصات ابعادی، ظاهری و عملکردی را برآورده کند. بدون اغراق، قالب مهمترین مؤلفه در تعیین موفقیت و کیفیت یک عملیات اکستروژن است.