İçi boş kalıp ekstrüzyonu, bir veya daha fazla iç boşluğa veya odacığa sahip plastik veya metal profiller üretmek için kullanılan özel bir imalat sürecidir. Bu tekniğin karmaşıklığı, hem dış şekli hem de içi boş bölümü aynı anda oluşturan kalıbın tasarımında yatmaktadır. Plastik ekstrüzyonda bu işlem genellikle örümcek kalıp veya pim kalıp kullanılarak gerçekleştirilir. Örümcek kalıp, kalıp gövdesi içinde merkezi bir mandreli desteklemek için birkaç "bacak" kullanır. Erimiş polimer bu bacakların etrafından akar ve kalıptan çıkarken bir kaynak odasında tekrar birleşir (veya "yeniden dikişlenir"). Bu yeniden birleşme kalitesi kritik öneme sahiptir çünkü zayıf bir kaynak hattı yapısal bir zayıflık noktası olabilir. Alternatif olarak, daha az viskoz malzemeler için kaynak hatlarını tamamen önlemek amacıyla yan beslemeli mandrel kalıp kullanılabilir. Metal ekstrüzyonda benzer bir prensip geçerlidir ve burada metal kütük, mandreli destekleyen bir köprü etrafında akan akımlara ayrılır ve ardından yüksek basınç ve sıcaklık altında kaynak odasında birleştirilerek kalıptan çıkar. İçi boş kalıp ekstrüzyonu, güçlü ve kesintisiz bir kaynağın sağlanabilmesi için sıcaklık, hız ve basınç gibi süreç parametrelerinin hassas bir şekilde kontrol edilmesini gerektirir. Bu yöntem; çok odalı PVC pencere doğramaları, karmaşık PA66 ısı bariyer şeritleri, alüminyum borular ve otomotiv yapısal bileşenleri gibi içi boş bölümlerin önemli ölçüde ağırlık tasarrufu ve artmış yapısal verimlilik sağladığı pek çok temel ürünün üretiminde vazgeçilmezdir.