Caput coniunctionis morsus extrudendi est subsystēma criticum et integratum, quod tubum extrūdendī ad ultimum formandi mōs alligat, fungēns ut zōna trānsitiōnis, ubi fūsiō polyme̱ri̱cī distribuitur et ad formam fīnālem parātur. Longē amplius est quam simplex coniūnctiō; est enim complexa unitās mechanica et thermālis. Huius coniūnctionis composita typice ex pluribus partibus principalibus constat: adaptātor, qui ad flangem extrūdendī alligatur; plāta frāctōris, discus ferrātus crassus cum rēte forāmātus, quae contaminātiōnēs extrahit et flūxum ūnifōrmius per frāctiōnem flūxūs spīrālis ā cochleā creat; et ipsa capitis morsūs corpora, quae canālēs flūxūs continet. In co-extrūdendīs, haec coniūnctiō magis complexa efficitur, cum mūltiplicia ōrificia habeat ad strātificandōs diversōs māteriālēs. Canālēs internī flūxūs in capitibus morsūs scrupulōsē dēsignātī sunt, ut fūsiō ad morsum ūnifōrmiter velocitātem et temperiēs per totam latitūdinem obtineat. Quaelibet inaequālitās hic apparēbit ut variātiōnēs in spissitūdine parietis aut vitia superficiālia in prōductō fīnālī. Totus coniunctiō calefactōribus bāndīs et thermocōuplīs mūltis, sēparatim contrōlātīs, praeditus est, ut prōpriae profili thermālis praeclārae teneantur, quod ad vīscositātem fūsiōnis regendam summopere necessārium est. Praeterea, coniunctiō fortis esse dēbet ad pressiōnēs intērnās altās sustinendās, saepe ultrā 5,000 psi, et ita dēsignāta est, ut dissolvi possit ad permittendum ēmunditiōnem et mānitentiam. Itaque performāntia coniunctionis capitum morsūs extrūdendī fundamentālis est ad processum stābilem adipiscendum et extrūsa altā qualitāte, dimensionibus constantibus, prōducenda.