Mosty termiczne w budynkach, znane również jako mosty zimna, to lokalne obszary w powłoce budynku, gdzie ciągła warstwa izolacji termicznej jest przerwana lub osłabiona przez materiał o znacznie wyższej przewodności cieplnej. Te elementy tworzą uprzywilejowaną drogę przepływu ciepła, omijającą izolację, co prowadzi do wielu problemów eksploatacyjnych. Typowymi przykładami są nieizolowane betonowe balkony lub płyty stropowe wystające przez ocieploną ścianę, metalowe ramy okienne i drzwiowe rozciągające się od wnętrza na zewnątrz, stalowe słupy lub belki konstrukcyjne przenikające elewację oraz nawet łączniki i wsporniki używane do mocowania wykończenia elewacji. Skutki niezałatwionych mostów termicznych są znaczne. Powodują one niewspółmiernie duże straty ciepła, podważając ogólną efektywność energetyczną budynku i zwiększając koszty ogrzewania i chłodzenia. Bardziej bezpośredni i widoczny problem to spadek temperatury wewnętrznych powierzchni w miejscu mostka. Gdy temperatura tej powierzchni spadnie poniżej punktu rosy powietrza wewnętrznego, powstaje kondensat. Ta trwała wilgoć tworzy idealne środowisko dla wzrostu pleśni i grzybów, co może uszkadzać materiały budowlane i stanowić zagrożenie dla zdrowia użytkowników. W klimatach o zimnych zimach może to nawet prowadzić do powstawania lodu wewnątrz konstrukcji. Ponadto mosty termiczne mogą powodować dyskomfort cieplny spowodowany asymetrią temperatur promieniowania, gdy użytkownicy odczuwają zimno w pobliżu tych słabo ocieplonych szczegółów. Dlatego identyfikacja i eliminacja mostów termicznych poprzez staranne projektowanie, stosowanie materiałów przeznaczonych do przerw termicznych oraz izolację ciągłą są kluczowym aspektem budowania trwałych, zdrowych i energooszczędnych budynków.