Przerwy termiczne to elementy fizyczne oraz wynikające z nich rozwiązania konstrukcyjne zaprojektowane w celu przerwania mostka termicznego w obrębie elementu budowlanego. Stanowią one praktyczne rozwiązanie problemu przepływu ciepła przez materiały przewodzące. W kontekście okien, drzwi i ścian osłonowych metalowych, przerwa termiczna to pasek materiału o niskiej przewodności cieplnej, który jest mechanicznie zamocowany w profilu aluminiowym lub stalowym. Ten pasek, najczęściej wykonany z poliamidu 66 wzmocnionego włóknem szklanym (PA66 GF30), tworzy fizyczną separację między wewnętrznymi a zewnętrznymi częściami ramy metalowej. Skuteczność przerwy termicznej zależy od właściwości cieplnych materiału – jego niskiej wartości lambda (λ) – oraz wytrzymałości mechanicznej, która musi być wystarczająca do przenoszenia obciążeń konstrukcyjnych, takich jak ciśnienie wiatru, pomiędzy rozdzielonymi sekcjami metalowymi. Pojęcie to obejmuje również strukturalne przerwy termiczne, które są panelami o wysokiej wytrzymałości i odporności na ściskanie, stosowanymi w kluczowych połączeniach konstrukcyjnych, np. pomiędzy betonowym balkonem a wewnętrzną płytą stropową, aby zapobiec działaniu betonu jako masywnego mostka termicznego. Aby przerwa termiczna działała zgodnie z przeznaczeniem, musi tworzyć ciągłą barierę i być wykonana z materiału, który nie ulega pełzaniu ani degradacji w czasie pod wpływem obciążeń i warunków środowiskowych. Zastosowanie przerw termicznych jest niezbędnym aspektem współczesnego, energooszczędnego projektowania budynków, bezpośrednio przyczyniając się do niższych wartości współczynnika U, zapobiegania kondensacji, poprawy komfortu użytkowania oraz zgodności z międzynarodowymi przepisami w zakresie oszczędzania energii.