Thermische onderbrekingen zijn de fysieke componenten en het resulterende ontwerp dat bedoeld is om een thermische brug binnen een bouwelement te onderbreken. Zij vormen de praktische oplossing voor het probleem van warmtetransport via geleidende materialen. In de context van metalen ramen, deuren en gevelsystemen is een thermische onderbreking een strook materiaal met lage thermische geleidbaarheid die mechanisch is vergrendeld in het aluminium- of staalprofiel. Deze strook, meestal gemaakt van glasvezelversterkt polyamide 66 (PA66 GF30), creëert een fysische scheiding tussen de binnen- en buitenzijde van het metalen frame. De effectiviteit van een thermische onderbreking wordt bepaald door de thermische eigenschappen van het materiaal—de lage lambda (λ)-waarde—en de mechanische sterkte, die voldoende moet zijn om structurele belastingen zoals winddruk over te dragen tussen de gescheiden metalen delen. Het concept strekt zich uit tot structurele thermische onderbrekingen, wat hoge-sterkte, compressievaste panelen zijn die worden gebruikt bij kritieke structurele verbindingen, zoals tussen een betonnen balkon en de vloerplaat binnenin, om te voorkomen dat het beton fungeert als een massieve thermische brug. Om optimaal te functioneren, moet een thermische onderbreking een continue barrière vormen en gemaakt zijn van een materiaal dat niet kruipt of degradeert in de tijd onder belasting en milieublootstelling. De toepassing van thermische onderbrekingen is een onvermijdelijk aspect van modern, energiezuinig bouwen en draagt rechtstreeks bij aan lagere U-waarden, het voorkomen van condensatie, verbeterd comfort en naleving van internationale energiebesparingsvoorschriften.