Isı köprüsü kırma, bir yapı elemanı içindeki ısı köprüsünü kesintiye uğratmak için kullanılan temel tasarım prensibi ve fiziksel bileşendir. İki iletken malzeme arasına düşük termal iletkenliğe sahip bir malzemenin kasıtlı olarak yerleştirilmesiyle ısı akışını büyük ölçüde azaltmayı amaçlar. Metal pencereler, kapılar ve perde duvarlar bağlamında bu kırma, alüminyum veya çelik profille mekanik olarak sabitlenmiş, genellikle cam elyaf takviyeli poliamid (PA66 GF30) malzemeden yapılan yüksek mukavemetli, düşük iletkenlikte bir şerittir. Bu şerit, metal çerçevenin iç ve dış bölümlerini fiziksel olarak ayırarak alüminyuma göre ısı akışına 500 kat daha fazla direnç gösteren bir bariyer oluşturur. Isı köprüsü kırmanın etkinliği, montajın doğrusal termal geçirgenliğini (Psi değeri) düşürmeye olan katkısı ile ölçülür. Kırmanın etkili olabilmesi için kullanılan malzemenin yalnızca düşük termal iletkenliğe sahip olması değil, aynı zamanda ayrılmış metal parçalar arasında yapısal yükleri (örneğin rüzgar basıncı) aktaracak yeterli mekanik mukavemete sahip olması ve on yıllar süren hizmet boyunca sünmeye karşı direnç göstermesi gerekir. Isı köprüsü kırmanın uygulanması, enerji yönetmeliklerine uyumu sağlamak, iç mekan konforunu artırmak ve nemle ilgili hasarı önlemek açısından modern sürdürülebilir inşaatta temel bir uygulamadır.