İyi termal izolasyon, ısı akışını etkili bir şekilde direnç gösteren malzemeleri ve sistemleri ifade eder ve düşük termal iletkenliğe (k-değeri veya lambda-değeri) ve yüksek termal dirence (R-değeri) sahip olmalarıyla karakterize edilir. Temel prensip, iletim, taşınım ve radyasyon yoluyla olan ısı transferini en aza indirerek ısıtma ve soğutma için enerji tüketimini azaltmak, kullanıcı konforunu artırmak ve yoğuşma gibi sorunların önüne geçmektir. İyi bir izolasyon sağlayan bir malzemenin k-değeri genellikle 0,1 W/m·K'nin çok altındadır; örnek olarak genişletilmiş polistiren (EPS, ~0,033 W/m·K), mineral yün (~0,035 W/m·K) ve poliüretan köpük (~0,025 W/m·K) verilebilir. Ancak performans yalnızca iletkenlikle belirlenmez. Diğer önemli faktörler arasında uzun vadeli stabilite, termal döngüler ve nem maruziyeti altında boyutsal bütünlük, yangına dayanıklılık, basma mukavemeti ve çevresel etki yer alır. Örneğin, iyi bir izolasyon malzemesi zamanla çökmemeli veya bozulmamalıdır; çünkü bu durum boşluklar oluşturur ve etkinliğini ortadan kaldırır. Bina biliminde iyi izolasyon, bina kabuğunun içinde sürekli ve sıkıştırılmamış bir katman olarak carefully kurulmuş olmalı, bağlantı noktalarında, pencerelerin çevresinde ve yapısal penetrasyonlarda termal köprülerin oluşmasını önlemek için dikkatli şekilde monte edilmelidir. Bu kavram, geleneksel hacimsel izolasyonun ötesine geçerek yansıtmalı sistemleri ve özel uygulamalar için gelişmiş aerogelleri de kapsar. İzolasyon kalitesi ayrıca gömülü enerji, küresel ısınma potansiyeli (GWP) ve kullanım ömrü sonundaki geri dönüştürülebilirlik dahil olmak üzere sürdürülebilirlik profiline göre de değerlendirilir. Sonuç olarak, iyi termal izolasyona ulaşmak, belirli uygulama, iklim ve bina türüne uygun malzemenin seçilmesini, doğru montajın sağlanması ve diğer bina bileşenleriyle entegrasyonunu içeren sistem düzeyinde bir yaklaşımdır ve böylece ekonomik ve çevresel hedefleri karşılayan yüksek performanslı, dayanıklı ve enerji verimli bir yapı oluşturulur.