Isı köprüsünü tanımlamak, ısı yalıtım katmanını delen veya atlayan yüksek termal iletkenliğe sahip malzemeler nedeniyle ısı transferinin önemli ölçüde arttığı bir bina bileşeninde lokalize olmuş bir fenomeni tanımlamaktır. Bu, duvar, çatı veya döşeme gibi aksi takdirde üniform termal dirence sahip yapılarda bir süreksizliktir. Bu bozulma, ısı akışının en az dirençli yolunu oluşturur. Resmi tanım, izole edilmiş olan tasarlanan yapı elemanı ile ısı köprüsünün bulunduğu bölgedeki zayıflatılmış hali arasındaki karşılaştırmaya dayanır. Temel ölçüt, düz alanlar için hesaplanandan fazladır ve birim uzunluk başına ek ısı kaybını ifade eden doğrusal termal geçirgenliktir (Psi-değeri veya Ψ-değeri). Isı köprüsü tanımı ayrıca iki ana türün anlaşılmasını da içerir: tekrarlı ısı köprüleri (çerçeveli duvardaki dikmeler gibi) düzenli aralıklarla meydana gelir; tekrarlanmayan (veya geometrik) ısı köprüleri ise köşelerde ya da açıklıkların çevresinde oluşanlardır. Tanım, artan enerji tüketimi, iç yüzey sıcaklıklarında düşüş, yoğuşma riski ve kullanıcı konforu ile sağlığının olumsuz etkilenmesi gibi sonuçları göz ardı etmeden tamamlanamaz. Bu nedenle ısı köprüsünü tanımlamak; verimli, dayanıklı ve sağlıklı binaların inşa edilmesini sağlamak adına bilinçli tasarım müdahalelerini gerekli kılan kritik bir bina patolojisini açıkça ortaya koymaktır.