Przerwa termiczna to podstawowa zasada projektowania i komponent fizyczny stosowany w celu przerwania mostka termicznego w elemencie budowlanym. Oznacza celowe umieszczenie materiału o niskiej przewodności cieplnej pomiędzy dwoma materiałami przewodzącymi, co znacznie ogranicza przepływ ciepła. W kontekście metalowych okien, drzwi oraz ścian osłonowych, przerwa ta stanowi wysokowytrzymały, niskoprzewodzący wstęg, wykonany zazwyczaj z poliamidu wzmocnionego włóknem szklanym (PA66 GF30), który jest mechanicznie zamocowany w profilu aluminiowym lub stalowym. Ten wstęg fizycznie oddziela wewnętrzną i zewnętrzną część ramy metalowej, tworząc barierę, która jest ponad 500 razy bardziej oporna na przepływ ciepła niż sam aluminium. Skuteczność przerwy termicznej mierzy się jej wpływem na obniżenie liniowego współczynnika przenikania ciepła (wartość Psi) całego zestawu. Aby przerwa była skuteczna, materiał musi nie tylko charakteryzować się niską przewodnością cieplną, ale także posiadać wystarczającą wytrzymałość mechaniczną, by przenosić obciążenia konstrukcyjne (takie jak ciśnienie wiatru) pomiędzy rozdzielonymi częściami metalowymi oraz odpierać pełzanie przez dziesięciolecia użytkowania. Zastosowanie przerwy termicznej jest fundamentem nowoczesnego budownictwa zrównoważonego, niezbędnym do spełnienia wymogów energetycznych, poprawy komfortu wnętrz oraz zapobiegania uszkodzeniom spowodowanym wilgocią.