Termin „mostek cieplny” jest bezpośrednim synonimem słowa „mostek termiczny” i jest używany zamiennie do opisania tego samego zjawiska fizycznego w konstrukcji budynku. Odnosi się do elementu lub zespołu, który charakteryzuje się wyższym współczynnikiem przewodzenia ciepła niż otaczające go materiały, tworząc efektywnie mostek umożliwiający przepływ energii termicznej przez płaszcz budynku. Użycie określenia „mostek cieplny” podkreśla przenoszenie energii cieplnej (termicznej) przez ten kanał. Typowymi przykładami, powszechnie występującymi w budownictwie, są: metalowe ramy okienne i drzwiowe łączące wnętrze z zewnętrzem, nieociepione stropy betonowe tworzące balkony, stalowe belki dwuteowe wbudowane w ocieplane ściany oraz nawet metalowe łączniki w ścianach murowanych z warstwą powietrzną. Te elementy, ze względu na ich wysoką przewodność cieplną, stają się drogami ucieczki ciepła w sezonie grzewczym i jego napływu w sezonie chłodniczym. Negatywne skutki są identyczne jak w przypadku mostka termicznego: znaczący wzrost zużycia energii na potrzeby ogrzewania i chłodzenia pomieszczeń, obniżenie temperatury na wewnętrznej powierzchni mostka oraz duże prawdopodobieństwo kondensacji i późniejszego rozwoju pleśni. Termin ten podkreśla funkcję elementu jako kanału przepływu niepożądanego ciepła, a jego identyfikacja i eliminacja są kluczowe dla projektowania i budowy wysokowydajnych, oszczędnych energetycznie i trwałościowych budynków. Niezależnie od tego, czy mówi się o mostku termicznym czy cieplnym, główny nacisk kładzie się na stosowanie rozwiązań projektowych, takich jak przerwy termiczne i ciągłe ocieplenie, aby zablokować tę niezamierzoną drogę przepływu energii.