Თერმული ხიდების განსაზღვრა ნიშნავს შენობის კონსტრუქციაში ადგილობრივი მოვლენის აღწერას, სადაც თბოგამტარობის მაღალი მაჩვენებლის მქონე მასალების გამო თბოიზოლაციის ფენაში ხდება თბოს გადაცემის მნიშვნელოვანად გაზრდა. ეს არის სიმკვრივის დარღვევა სიმკვრივის თანაბარ წინააღმდეგობაში, რომელიც ხასიათდება თბოს გადაცემის უმცირესი წინააღმდეგობის გზის შექმნით. ფორმალური განსაზღვრა დამოკიდებულია იზოლირებული კონსტრუქციის და ხიდის ადგილას დაზიანებული კონსტრუქციის შედარებაზე. ძირეული მაჩვენებელი არის წრფივი თბოგამტარობა, ანუ ფსი-მნიშვნელობა (Ψ-მნიშვნელობა), რომელიც ზომავს დამატებით თბოს დანაკარგს თბოხიდის მეტრის სიგრძის მიხედვით, რაც აღემატება გლუვი ზონებისთვის გამოთვლილ მაჩვენებელს. თბოხიდების განსაზღვრის პროცესი მოიცავს მისი ორი ძირეული ტიპის გაგებას: გამეორებადი თბოხიდები, რომლებიც წესრიგში ხდება (მაგ., სტუდები ჩარჩოში), და არაგამეორებადი (ან გეომეტრიული) თბოხიდები, რომლებიც ხდება კუთხეებში ან გახსნილი სივრცეების გარშემო. განსაზღვრა არ არის სრული, თუ არ აღიარებს მის შედეგებს: გაზრდილი ენერგიის მოხმარება, შიდა ზედაპირის დაბალი ტემპერატურა, კონდენსაციის რისკი და მოსახლეობის კომფორტისა და ჯანმრთელობის დარღვევა. ამიტომ, თბოხიდების განსაზღვრა ნიშნავს მშენებლობის კრიტიკული პათოლოგიის აღწერას, რომელიც მოითხოვს სპეციალურ დიზაინის ჩარევას, რათა უზრუნველყოს ეფექტური, მდგრადი და ჯანსაღი სტრუქტურების აშენება.